De Grinnikende Hinnik - Ingrid Buist

En hoe jij als eigenaar het verschil maakt in hun welzijn Toen ik begin dit jaar achter Bimber stond — mijn handen op zijn achterhand om hem letterlijk op de been te houden bij een tandartsbezoek — wist ik: dit moet de volgende keer anders. De verdoving werkte prima, maar het duurde zó lang voordat die was uitgewerkt. Hij stond te wiebelen op zijn benen. Zijn lijf had zichtbaar moeite om de belasting te verwerken. En dat is eigenlijk niet gek. Oudere paarden herstellen langzamer. Hun systemen — van afvoer van afvalstoffen tot het reguleren van stress — werken nét iets trager dan voorheen. Daarom is preventieve zorg voor senior paarden geen luxe, maar noodzaak.   Wat verandert er in het lijf van een ouder paard? De leeftijd waarop een paard als “oud” wordt gezien, verschilt per paard. Maar veroudering werkt niet met een aan-uitknop. Het is een geleidelijk proces , dat vaak onopgemerkt begint. Wat verandert er onder de motorkap? Minder spiermassa ...

Je kent het vast. Jij ziet dat je paard hongerig is, op stal staat te schrapen of zelfs lucht zuigt. Je vraagt om extra hooi, maar de staleigenaar zegt: “Dat is echt te veel.” En dan sta je daar: tussen je eigen gevoel, je zorgen, en de regels van stal. Het voelt als een strijd. Tussen wat jij denkt dat je paard nodig heeft, en wat de staleigenaar zegt dat haalbaar is. De spagaat; wie heeft er nu gelijk? Als paardeneigenaar wil je rust. Gezondheid. Balans. Je wéét dat voldoende vezels essentieel zijn voor een goed werkende spijsvertering. Maar je wilt ook geen lastige eigenaar zijn. Geen discussies veroorzaken. Geen onrust op stal. En precies in die spagaat… zit je paard. Letterlijk. Want met te weinig ruwvoer kunnen er grote gezondheidsrisico’s ontstaan. Hoeveel hooi heeft een paard écht nodig? Tijd voor de feiten. Een paard heeft dagelijks 1,5–2% van zijn lichaamsgewicht aan droge stof nodig . Even rekenen? Bij een paard van 600 kg is dat: 9–12 kg dro...

💬 “Bij de kwakzalvers wel.” Dat was de reactie onder een post die ik deelde over leaky gut bij paarden. En hoe goedbedoeld of scherp bedoeld ook – het raakte iets. Niet omdat ik twijfel aan mijn werk. Maar omdat het pijnlijk laat zien hoeveel onbegrip er nog is. Daarom deze blog. Niet om mezelf te verdedigen. Maar om uit te leggen wat natuurgeneeskunde voor paarden wél is – en waarom steeds meer eigenaren, trainers en collega’s er open voor staan. 📌 Wat is natuurgeneeskunde eigenlijk? Als je nog nooit met natuurgeneeskunde in aanraking bent geweest, snap ik dat je je afvraagt: 👉 Wat is dat precies? 👉 Wat doet een natuurgeneeskundig therapeut dan? 👉 En werkt het wel echt? In deze blog neem ik je mee in mijn wereld – waarin ik samenwerk met paarden én hun eigenaren aan echte gezondheid. Van binnenuit.   🐴 Kijken naar het geheel Anders dan de reguliere geneeskunde – die zich vaak richt op het bestrijden van symptomen – kijkt natuurgeneeskunde na...

En hoe je klachten bij je paard vóór kunt zijn zonder te verdwalen in goedbedoelde adviezen Wachten uit twijfel – of eerder kijken uit vertrouwen? Er wordt vaak gezegd dat twijfel een slechte raadgever is. Maar ik zie het anders. Twijfel betekent dat je oplet. Dat je betrokken bent. Dat je voelt: er klopt iets niet helemaal – ook al kun je het nog niet precies benoemen. Toch doen we er meestal niks mee. Omdat we bang zijn dat we overdrijven. Of omdat we eerst ‘zeker willen weten’ dat er echt iets aan de hand is. Maar als je pas handelt als het onmiskenbaar mis is, dan ben je eigenlijk te laat voor een zachte oplossing. En dat is zonde – voor je paard, en voor jezelf. Klachten en ziektes bij paarden bouwen zich op Een paard raakt niet van de ene op de andere dag uit balans. Het lichaam vangt eerst een heleboel op. Maar als die emmer volloopt, krijg je signalen – en als je daar niets mee doet, ontstaat overbelasting. Die kan zich uiten in klachten zoals mok, jeuk, spijsverte...

Als paardeneigenaar wil je maar één ding: het beste voor je caochpaard. Maar wat ís dat precies, als het gaat om gezondheid? Ga je naar de dierenarts of naar een natuurgeneeskundig therapeut? Kies je voor antibiotica of kruiden? Voor een wormkuur of drainage? De discussie tussen reguliere en natuurgeneeskundige zorg voor paarden is soms fel. Toch gaat het niet om een strijd tussen twee kampen. Want wie écht goed kijkt, ziet dat de kracht juist zit in de combinatie van beide werelden. Niet OF, maar EN. De kracht van natuurgeneeskunde Natuurgeneeskunde kijkt naar het geheel van het paard. Niet alleen de klacht, maar ook de leefomstandigheden, voeding, eerdere ziektes en mentale balans spelen een rol. Het uitgangspunt is simpel: een paard wordt niet zomaar ziek. Daar gaat vaak een langdurig proces aan vooraf waarin het lichaam uit balans raakt. Veelvoorkomende signalen van verstoringen: Vieze ogen of oren Vettige of schilferige vacht Huidreacties zoals mok of schimmel Stinkende ontlasting...

Paardeneigenaren herkennen vaak grote gezondheidsproblemen, maar wat als je al veel eerder kunt ingrijpen? Kleine signalen zoals een doffe vacht, mestwater of traanogen lijken misschien onschuldig, maar kunnen een teken zijn dat er iets uit balans is. Hoe eerder je deze subtiele signalen opp ikt, hoe beter je je paard kunt ondersteunen. In deze blog neem ik je mee in 5 signalen die aangeven dat je paard natuurgeneeskundige ondersteuning kan gebruiken . Geen zweverige theorieën, maar praktische inzichten waarmee jij als eigenaar écht het verschil kunt maken. 1. Een doffe of schilferige vacht Herken je dit? Je paard verliest zijn glans, de vacht oogt dof of voelt vettig aan. Misschien denk je dat het door het seizoen komt, maar vaak ligt de oorzaak dieper. 🔎 Wat kan er aan de hand zijn? • De lever heeft het zwaar en afvalstoffen worden niet goed afgevoerd. • De darmflora is uit balans, waardoor voedingsstoffen minder goed worden opgenomen. • Tekorten aan essentiële vetzuren o...