85 elementen klinkt compleet… maar is het ook relevant voor je paard?

“Natuurlijk.”
“Compleet.”
“Bevat meer dan 85 elementen.”

Als je graag bewust en natuurlijk voert, dan klinkt dat als muziek in de oren. Het geeft het gevoel dat je niets over het hoofd ziet. Dat je paard “alles” krijgt wat de natuur te bieden heeft. Dan zal het wel veilig zijn… toch?

Maar 85 elementen zegt niks als je niet weet hoeveel koper/zink/selenium je echt toevoegt.En precies daar ben ik de afgelopen jaren steeds kritischer geworden. Niet omdat ik “tegen natuurlijk” ben — maar omdat ik heb geleerd hoe smal de marge kan zijn tussen tekort en te veel.


En toen bleef er één vraag hangen: wat voeg ik nu eigenlijk concreet toe aan het rantsoen van mijn paard?

 

Micronutriënten: klein in hoeveelheid, groot in impact

Vitaminen, mineralen en sporenelementen zijn micronutriënten: je hebt ze nodig in minieme hoeveelheden — vaak in milligrammen of zelfs microgrammen — maar ze hebben een enorme invloed op het lichaam.

Veel vitaminen functioneren als co-enzymen in enzymatische processen. Ze ondersteunen onder andere:

  • energieproductie
  • zenuwstelsel
  • weerstand
  • vruchtbaarheid
  • botstofwisseling
  • huid- en hoefkwaliteit

Juist omdat de hoeveelheden zo klein zijn, ligt de behoefte soms relatief dicht bij een schadelijke dosering.

  • Een tekort (hypovitaminose) kan problemen geven
  • Een overmaat (hypervitaminose) kan óók problemen geven

Het lastige is: de signalen zijn vaak aspecifiek, zoals:

  • verminderde weerstand
  • prestatieverlies
  • vruchtbaarheidsproblemen
  • vage huid- of hoefproblemen

Dat maakt het extra belangrijk om niet alleen op gevoel te supplementeren.

 

Waarom “veel elementen” niet automatisch “nutritioneel relevant” is

Als een product claimt “veel elementen” te bevatten, kan dat chemisch gezien best kloppen (sporen van veel stoffen). Maar “aanwezig” is niet hetzelfde als:

  • voldoende aanwezig in mg per dagdosering
  • aanwezig in een opneembare vorm
  • zinvol als je kijkt naar wat je paard al binnenkrijgt

Veel zeewater-achtige bronnen bestaan vooral uit “hoofdbestanddelen” zoals natrium, chloride, magnesium, calcium, kalium en sulfaat. Dat kan prima zijn als je precies dát wil aanvullen.

Maar in paardenrantsoenen ligt de focus vaak juist op de klassieke stuurmineralen: koper, zink, selenium, jodium — en hun onderlinge verhoudingen.

Dus de vraag wordt niet: “Hoeveel elementen zitten erin?”
Maar: “Welke zijn relevant voor míjn paard — en in welke dosering?”

 

Tekorten ontstaan niet alleen door “te weinig in de voeding”

Een belangrijke nuance: tekorten kunnen óók ontstaan door:

  • slechte opname in de darm
  • onevenwichtige samenstelling (stoffen die elkaar blokkeren)
  • verhoogde behoefte (jonge dieren, drachtige merries)
  • antivitaminen in het voer

Een supplement toevoegen zonder te weten waar het werkelijke probleem zit, lost dan mogelijk niets op.

En dat is waarom ik steeds vaker denk:
als je het niet kunt uitrekenen, weet je niet wat je doet.

 

Het praktische probleem: veel producten zijn niet rantsoen-rekenbaar

Hier zit voor mij de kern. Als je niet duidelijk kunt vinden:

  • hoeveel mg koper/zink/selenium/jodium per dosering
  • hoeveel vitamine A/D/E per dosering
  • en wat je paard al binnenkrijgt via ruwvoer + balancer/brok

…dan kun je niet goed beoordelen:

  • of je tekorten aanvult
  • of je dubbel geeft
  • of je onbewust stapelt

 

Wat ik zelf doe: eerst rekenen, dan pas kiezen

Ik werk met een overzicht waarin ik kan berekenen wat de behoefte aan vitaminen en mineralen is voor het betreffende paard, en waarmee ik kan checken of er daadwerkelijk tekorten zijn.

Niet omdat alles “perfect” moet. Maar omdat het verschil tussen:

  • “het klinkt logisch”
    en
  • “het klopt in dit rantsoen”
    vaak pas zichtbaar wordt als je het op papier zet.

Pas als je dat overzicht hebt, kun je bewust kiezen.
Zonder die cijfers is “afwisselen” eigenlijk gokken.

 

Mini-checklist: wanneer is een micronutriëntenproduct voor mij ‘serieus’ genoeg?

Ik wil minimaal kunnen vinden:

  • dosering per dag (g/ml)
  • mg koper per dagdosering
  • mg zink per dagdosering
  • selenium (vorm + hoeveelheid)
  • jodium (vorm + hoeveelheid)
  • vitamine A / D / E (hoeveelheid)
  • (optioneel) ijzer/mangaan (i.v.m. verhoudingen)
  • én: wat voer ik al (balancer/brok/liksteen)

Zonder die gegevens kan ik niet “natuurlijk en doordacht” voeren — dan is het vooral vertrouwen op marketingtaal.

 

De valkuil van stapelen

Veel paarden krijgen al een balancer of brok waarin vitaminen en mineralen zijn toegevoegd. Als je daarbovenop een breed mineraalproduct toevoegt zonder exacte doseringen te kennen, dan weet je niet:

  • of je een tekort aanvult
  • of je dubbel geeft
  • of je langzaam richting overmaat gaat

En bij bepaalde sporenelementen kan stapeling wél degelijk consequenties hebben.

 

Mijn conclusie

Dit is geen pleidooi tegen natuurlijke producten.
Het is een pleidooi vóór doelgericht voeren.

“Compleet” klinkt goed.
“85 elementen” klinkt indrukwekkend.

Maar voor mij telt uiteindelijk maar één vraag:

Is het relevant voor mijn paard — in deze situatie — in deze dosering?

 

En jij?

Hoe kies jij een mineraal- of vitamineproduct?

  • Ga je af op natuurlijke herkomst en brede samenstelling?
  • Of wil je eerst inzicht in mg per dagdosering en totale behoefte?

Ik ben benieuwd hoe jij dit aanpakt.


Geschreven door Ingrid Buist – De Grinnikende Hinnik

Natuurgeneeskundige voor paarden. Geen losse lijstjes, wél advies dat klopt – op z’n Gronings.


Ik help paardeneigenaren die helderheid willen.
Die willen begrijpen wat hun dier écht nodig heeft, zonder ruis of standaardoplossingen.
Met de HINNIK-methode kijk ik naar voeding, gedrag, gezondheid en omgeving – zodat jij met vertrouwen kunt handelen, afgestemd op wat écht past.

🌐 Meer weten? Kijk op www.degrinnikendehinnik.nl

📲 Volg me ook via Instagram en LinkedIn

Populaire posts van deze blog

De strijd om het hooi – hoeveel is nu genoeg?

Afbeelding
Je kent het vast. Jij ziet dat je paard hongerig is, op stal staat te schrapen of zelfs lucht zuigt. Je vraagt om extra hooi, maar de staleigenaar zegt: “Dat is echt te veel.” En dan sta je daar: tussen je eigen gevoel, je zorgen, en de regels van stal. Het voelt als een strijd. Tussen wat jij denkt dat je paard nodig heeft, en wat de staleigenaar zegt dat haalbaar is. De spagaat; wie heeft er nu gelijk? Als paardeneigenaar wil je rust. Gezondheid. Balans. Je wéét dat voldoende vezels essentieel zijn voor een goed werkende spijsvertering. Maar je wilt ook geen lastige eigenaar zijn. Geen discussies veroorzaken. Geen onrust op stal. En precies in die spagaat… zit je paard. Letterlijk. Want met te weinig ruwvoer kunnen er grote gezondheidsrisico’s ontstaan. Hoeveel hooi heeft een paard écht nodig? Tijd voor de feiten. Een paard heeft dagelijks 1,5–2% van zijn lichaamsgewicht aan droge stof nodig . Even rekenen? Bij een paard van 600 kg is dat: 9–12 kg dro...
Meer lezen

Wat natuurgeneeskunde voor paarden écht is (en wat het níet is)

Afbeelding
💬 “Bij de kwakzalvers wel.” Dat was de reactie onder een post die ik deelde over leaky gut bij paarden. En hoe goedbedoeld of scherp bedoeld ook – het raakte iets. Niet omdat ik twijfel aan mijn werk. Maar omdat het pijnlijk laat zien hoeveel onbegrip er nog is. Daarom deze blog. Niet om mezelf te verdedigen. Maar om uit te leggen wat natuurgeneeskunde voor paarden wél is – en waarom steeds meer eigenaren, trainers en collega’s er open voor staan. 📌 Wat is natuurgeneeskunde eigenlijk? Als je nog nooit met natuurgeneeskunde in aanraking bent geweest, snap ik dat je je afvraagt: 👉 Wat is dat precies? 👉 Wat doet een natuurgeneeskundig therapeut dan? 👉 En werkt het wel echt? In deze blog neem ik je mee in mijn wereld – waarin ik samenwerk met paarden én hun eigenaren aan echte gezondheid. Van binnenuit.   🐴 Kijken naar het geheel Anders dan de reguliere geneeskunde – die zich vaak richt op het bestrijden van symptomen – kijkt natuurgeneeskunde na...
Meer lezen

Waarom wachten tot het erger wordt geen goed idee is

Afbeelding
En hoe je klachten bij je paard vóór kunt zijn zonder te verdwalen in goedbedoelde adviezen Wachten uit twijfel – of eerder kijken uit vertrouwen? Er wordt vaak gezegd dat twijfel een slechte raadgever is. Maar ik zie het anders. Twijfel betekent dat je oplet. Dat je betrokken bent. Dat je voelt: er klopt iets niet helemaal – ook al kun je het nog niet precies benoemen. Toch doen we er meestal niks mee. Omdat we bang zijn dat we overdrijven. Of omdat we eerst ‘zeker willen weten’ dat er echt iets aan de hand is. Maar als je pas handelt als het onmiskenbaar mis is, dan ben je eigenlijk te laat voor een zachte oplossing. En dat is zonde – voor je paard, en voor jezelf. Klachten en ziektes bij paarden bouwen zich op Een paard raakt niet van de ene op de andere dag uit balans. Het lichaam vangt eerst een heleboel op. Maar als die emmer volloopt, krijg je signalen – en als je daar niets mee doet, ontstaat overbelasting. Die kan zich uiten in klachten zoals mok, jeuk, spijsverte...
Meer lezen