De Grinnikende Hinnik - Ingrid Buist

Je hoort het regelmatig: Mijn paard moet op het land, want in gras zitten voedingsstoffen die verloren gaan in hooi. En ergens snap ik die gedachte ook. Want als je hoort dat vers gras rijker is aan bepaalde stoffen dan hooi, dan klinkt het al snel alsof gras dus beter is. Logischer. Natuurlijker. Completer. Zeker als je graag wilt dat je paard niets tekortkomt, is het heel begrijpelijk dat zo’n uitspraak blijft hangen. Toch begint daar bij mij juist de nuance. Want ja, hooi is gedroogd gras. Maar nee, dat betekent niet dat vers gras en hooi voedingsmatig precies hetzelfde zijn. En tegelijk betekent dat ook niet automatisch dat hooi dan tekortschiet. Precies daar ontstaat volgens mij vaak verwarring. Waarom deze uitspraak zo logisch klinkt Als je hoort dat vers gras meer bevat van bepaalde stoffen, dan is de stap snel gezet. Dan voelt gras al gauw als de betere keuze. En hooi als iets waar onderweg toch wel wat van verloren is gegaan. Dat is ook niet gek gedacht...

Bij darmklachten kijken we vaak als eerste naar de darm zelf. Naar voeding, ontlasting, opname of vertering. Logisch, want daar worden de klachten zichtbaar. Maar wat als darmproblemen niet alleen over de darm gaan? Wat als de darm juist laat zien dat er ergens anders in het lichaam al langer iets uit balans is? Tijdens mijn opleiding Medische Verdieping voor Dierprofessionals  bij Academie Paard & Hond ben ik momenteel bezig met de module over het nier- en urinewegensysteem. In deze module kwam ik een inzicht tegen dat voor mij opnieuw bevestigt hoe belangrijk systeemdenken is: darmproblemen zijn zelden alleen darmproblemen. Het lichaam werkt niet in losse onderdelen Misschien klinkt dat in eerste instantie verrassend. Toch laat juist deze module mooi zien dat het lichaam niet werkt in losse onderdelen. Organen staan voortdurend met elkaar in verbinding. Ze beïnvloeden elkaar, vangen elkaars belasting op en reageren op veranderingen elders in het systeem. Wat zichtbaar...